Antonio Dugnani (ur. 8 czerwca 1748 w Mediolanie, zm. 19 października 1818 w Rzymie) – włoski kardynał.
Życiorys Urodził się 8 czerwca 1748 roku w Mediolanie, jako syn Carla Dugnaniego i Giuseppy Dati. Studiował na Uniwersytecie Pawijskim, gdzie uzyskał doktorat utroque iure. Po przybyciu do Rzymu został szambelanem Jego Świątobliwości i referendarzem Najwyższego Trybunału Sygnatury Apostolskiej. 21 września 1771 roku przyjął święcenia kapłańskie. 11 kwietnia 1785 roku został wybrany tytularnym arcybiskupem Rodos, a 12 czerwca przyjął sakrę. Sześć dni później został nuncjuszem we Francji.
W przeciągu kilku lat wybuchła rewolucja francuska, a w 1789 roku Dugnani otrzymał od Ludwika XVI szkic Konstytucji cywilnej kleru. Odmówił jednak załączenia komentarza do domkumentu, tylko przesłał go do Rzymu,a francuskim biskupom doradził by pozostali wierni Stolicy Piotrowej. Podobne zalecenia wydał członkom Zgromadzenia Narodowego, zdając sobie jednak sprawę, że całkowite odrzucenie Konstytucji cywilnej kleru, może doprowadzić do schizmy. Około 1790 roku we Francji wzrosła niechęć do Rzymu i nuncjusz poinformował sekretarza stanu Francesca Saverio de Zeladę, że w społeczeństwie panuje przekonanie, iż Pius VI chce dokonać zbrojnej interwencji, by zdławić rewolucję.