Filipp Nikitowicz Rudkin (ros. Филипп Никитович Рудкин, ur. we wsi Czornaja Sosna w rejonie mścisławskim, zm. 12 października 1954 w Moskwie) – radziecki wojskowy, generał major wojsk pancernych, Bohater Związku Radzieckiego (1943).
Życiorys Urodził się w białoruskiej rodzinie chłopskiej. W 1914 wstąpił do SDPRR, skończył rabfak (fakultet robotniczy) przy Moskiewskiej Akademii Górniczej, w październiku 1915 został powołany do rosyjskiej armii. Uczestniczył w I wojnie światowej, walczył na Froncie Zachodnim w 551 pułku piechoty, w 1917 był aktywnym uczestnikiem wydarzeń rewolucyjnych. W listopadzie 1917 został dowódcą i komisarzem 138 Dywizji Piechoty, od maja 1918 był w Armii Czerwonej, brał udział w wojnie domowej jako komisarz oddziału wojsk Czeki, od grudnia 1918 komisarz brygady wojsk Czeki na Froncie Północnym, od czerwca 1919 pomocnik nadzwyczajnego komisarza Frontu Zachodniego (gdzie walczył z wojskami Judenicza), a od listopada 1919 inspektor wojsk Czeki w Moskwie. W walkach był dwukrotnie ranny. Po wojnie był inspektorem wojsk Czeki, OGPU i NKWD w Moskwie, w listopadzie 1926 został szefem sekcji specjalnej NKWD w Moskwie, później inspektorem wojsk NKWD w Leningradzie i starszym inspektorem Wydziału Transportowego OGPU ZSRR. W 1937 ukończył Wojskową Akademię Mechanizacji i Motoryzacji Armii Czerwonej im.