W 1920 r. na Uniwersytecie Ludowym w Gdańsku prowadził wykłady z historii literatury polskiej i historii narodów słowiańskich. W latach 1921–1922 był prezesem Towarzystwa Śpiewaczego „Lutnia” w Sopocie, które podczas jego prezesury zdobyło I nagrodę na zjeździe kół śpiewaczych w Gdańsku. Od 1922 r. był członkiem Gminy Polskiej, organizacji zrzeszającej Polaków z Wolnego Miasta Gdańska, a w latach 1926–1930 pełnił funkcję jej pierwszego wiceprezesa. Założył w niej dwie komisje: towarzystw polskich i zrzeszeń oraz komisję prasową. W 1930 r. w „Gazecie Gdańskiej”, której był też redaktorem naczelnym ukazał się jego artykuł, w którym Cieszyński szacował liczbę Polaków w Gdańsku na 10–12% ogółu mieszkańców.
Uczestniczył w działalności Towarzystwa Ludowego „Jedność”. Był również jednym z członków założycieli Towarzystwa Przyjaciół Nauki i Sztuki w Gdańsku, a od 1923 r. jego sekretarzem. Dwa lata później Cieszyński oddał się pracy dziennikarskiej i stracił zainteresowanie TowarzystwemStefan Rafiński., Władysław Cieszyński, dziennikarz i działacz gdański, [w:] ''Rocznik Gdański: organ Towarzystwa Przyjaciół Nauki i Sztuki w Gdańsku'', t. 34/35, 1976, s. 318..