Ogród Pomologiczny w Warszawie – sad owocowy pełniący funkcję parku, który w latach 1870–1944 znajdował się między ulicami: Nowogrodzką, Emilii Plater, Wspólną i Tytusa Chałubińskiego w Warszawie.
Opis Pierwszy ogród pomologiczny w Warszawie został założony w 1864 z inicjatywy Jerzego Aleksandrowicza na terenie Instytutu Agronomicznego na Marymoncie. Po jego likwidacji (w związku z rozbudową Cytadeli) na gruntach folwarku Świętokrzyskiego między ulicami: Nowogrodzką, Leopoldyny (obecnie Emilii Plater), Wspólną i Teodora (obecnie Tytusa Chałubińskiego) założono kolejny ogród. Został on otwarty dla publiczności w 1870. Pierwotnie miał powierzchnię ok. 10 ha i sięgał do ul. Hożej. Po przebiciu ul. Wspólnej jego powierzchnię zmniejszono do 4 ha.
Ogród powstał w celu badania i aklimatyzacji drzew i krzewów owocowych oraz popularyzacji najbardziej wartościowych odmian. Był filią Ogrodu Botanicznego. Przypominał wiejski sad.