W 1871 w części głównej ogrodu znajdowały się drzewa owocowe przesadzone z Marymontu (zwłaszcza karłowate jabłonie i grusze), nowe drzewa przywiezione z Flottbek pod Hamburgiem oraz odmiany rosyjskie kupione w Petersburgu. Zakupiono również warszawską winnicę pokapucyńską z licznymi odmianami winorośli. Posadzono także morele i brzoskwinie. W 1886 w ogrodzie uprawiano ok. 1200 odmian drzew i krzewów owocowych.
W ogrodzie rosło ok. 12 tys. drzew owocowych, głównie jabłoni i grusz. Wśród nich wytyczono ścieżki i ustawiono ławki. Prowadzono tam także szkółkę drzew owocowych z ok. 20 tys. drzewek. Przy wejściu do ogrodu znajdowała się budka z wagą, w której sprzedawano uprawiane w nim owoce. Naprzeciwko ogrodu powstały zabudowania utworzonej przez Jerzego Aleksandrowicza przy ogrodzie prywatnej Szkoły Ogrodniczej, która rozpoczęła działalność w 1879. Jej współtwórcą i wykładowcą był główny ogrodnik ogrodu Edmund Jankowski. Była to pierwsza szkoła średnia o takim profilu na ziemiach polskich. Funkcjonowała do 1886 roku.