W 1964 papież Paweł VI nadał kościołowi tytuł bazyliki mniejszej.
Opis Kościół ma ok. 100 m długości, nawa ma 29 m szerokości, a zachodni transept ok. 35 m. Znajduje się tu prawie 20 ołtarzy, a także trzy krypty. Ma charakter trójnawowej bazyliki, bez wschodniego transeptu, której korpus nawowy przechodzi w wydłużone prezbiterium z bocznymi apsydami. W pobliżu głównego ołtarzu znajduje się pochodząca z VIII w. krypta w kształcie pierścienia otaczającego grób św. Emmerama; na jej ścianach zachowały się fragmenty dekoracji z czasów karolińskich. Z głównej apsydy prowadzi na wschód przejście do pochodzącej z końca X w. krypty Ramwolda. Zachodnią część kościoła, oddzieloną od korpusu nawowego barokowymi organami, stanowią pochodzące z XI w. transept i chór pod wezwaniem św. Dionizego, pod którym znajduje się trzecia romańska krypta św. Wolfganga z XI w. Obok znajduje się niewielka, romańska kaplica św. Magdaleny z XII-wiecznymi freskami.