Matka Boża obiecała mu pomoc, jeśli wyzna, że Chrystus, którego porodziła jest synem Boga żywego, co też Teofil zaraz uczynił. Po kilku dniach dalszej pokuty Teofila, Matka Boża ukazała mu się powtórnie i przekazał, że pokuta jego została przyjęta. Szczęśliwy Teofil prosił ją jeszcze, aby mu zwrócone zostało owo nieszczęsne pismo, w którym się Pana swego wyparł. Jakoż trzeciego dnia we śnie ujrzał, że mu tę kartę niosą, a zbudziwszy się ujrzał ją na swych piersiach. Następnego dnia podczas nabożeństwa wyznał wszystko biskupowi, a ten spalił publicznie nieszczęsną kartę. Zaopatrzony sakramentami Teofil zmarł trzy dni później po krótkiej chorobie, rozporządziwszy naprzód swymi dobrami.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Literatura chrześcijańska