Gawriił Walerianowicz Dobrżynski (ros. Гавриил Валерианович Добржинский) (ur. w ujezdzie wolskim, gubernia saratowska, Imperium Rosyjskie, zm. 8 marca 1946 w Moskwie) – radziecki poeta, pisarz i dramaturg.
Życiorys Gawriił Dobrżynski urodził się w ujezdzie wolskim, jako syn Waleriana Dobrzyńskiego, polskiego właściciela ziemskiego, zesłanego w głąb Rosji po powstaniu styczniowym. Ojciec Gabriela zmarł w styczniu 1883 roku, przed narodzinami syna.
Przyszły pisarz od najmłodszych lat obcował z literaturą za sprawą matki - absolwentki Instytutu Smolnego, pochodzącej z rodziny Arsieniewów, bliskich krewnych Michaiła Lermontowa. W wieku 14 lat ukończył szkołę miejską i opuścił dom rodzinny. Rozpoczął nauczanie w wioskach rosyjskich i czuwaskich. W 1899 roku został po raz pierwszy aresztowany za czytanie zabronionej literatury chłopom i objęty zakazem pracy w szkole. W 1900 roku zdał egzamin dojrzałości, a rok później zadebiutował w periodykach jako poeta i publicysta. W 1902 roku wstąpił na wydział medyczny Uniwersytetu Moskiewskiego.