Po kapitulacji Westerplatte był jeńcem Stalagu I A Stablack w Prusach Wschodnich. Pod naciskiem Niemców podjął pracę w fabryce broni w Düsseldorfie. W styczniu 1943 przybył do Starachowic i zaczął pracować w majątku rolnym kierowanym przez Niemców w Pakosławiu. Następnie zatrudnił się w zakładach zbrojeniowych w Starachowicach. W tym czasie zawarł związek małżeński. Po ewakuacji zakładów starachowickich został wywieziony z innymi pracownikami Zakładów Starachowickich do obozu koncentracyjnego KL Neuengamme (podobóz znany pod nazwą Salzgitter-Watenstedt lub Salzgitter-Leinde Watenstadt niedaleko Hanoweru), przyjęty do obozu 22 stycznia 1945 roku gdzie jako robotnik przymusowy pracował jako ślusarz w zakładach Hermann-Göring-Werke. Po wyzwoleniu przez wojska amerykańskie i pobycie w obozie dla ozdrowieńców, przez Szczecin powrócił do Starachowic. Rozpoczął pracę w Fabryce Samochodów Ciężarowych. Na emeryturę przeszedł w 1975. Miał pięcioro dzieci. Należał do PZPR. Pochowany został na cmentarzu komunalnym w Starachowicach na ul Polnej, sektor 27 rząd 9 grób 17http://web.archive.org/web/20160304104853/http://www.klubszkolwesterplatte.pl/dokumenty/Znak_Pamieci.pdf. „Znak Pamięci” na grobie umieściła Szkoła Podstawowa nr 12 im.