Michaił Michajłowicz Mieszczeriakow (ros. Михаил Михайлович Мещеряков, ur. w Taganrogu, zm. 13 maja 1970 w Moskwie) – radziecki generał major, Bohater Związku Radzieckiego (1944).

Życiorys W 1907 skończył szkołę, od października 1915 służył w rosyjskiej armii, w 1916 został podoficerem, od stycznia do listopada 1916 dowodził plutonem 550 pułku piechoty na Froncie Północnym. Był trzykrotnie ranny, został odznaczony Krzyżem św. Jerzego, od stycznia 1917 służył w 1 zapasowym pułku moździerzy w Oranienbaumie. Jako członek komitetu pułkowego brał udział w rewolucji lutowej, w lipcu 1917 został przewodniczącym komitetu kompanijnego, potem batalionowego, pułkowego, dywizyjnego i korpusowego, a od października 1917 komisarzem 37 Korpusu Armijnego na Froncie Północnym. Od marca 1918 służył w Armii Czerwonej, od kwietnia do sierpnia 1918 był pomocnikiem dowódcy kompanii moździerzy Komunistycznego Pułku Specjalnego Przeznaczenia, w lipcu 1918 brał udział w likwidacji powstania lewicowych eserowców, 1918–1919 wykładał na kursach wojskowych w Moskwie. W 1919 uczestniczył w wojnie domowej, m.in. w obronie Piotrogrodu, na początku 1920 walczył na Kaukazie przeciwko siłom W. Pokrowskiego.