W celu zwiększenia bezpieczeństwa podczas użytkowania, planowano wyposażyć samolot w następujące urządzenia: klapy krokodylowe, których rozpiętość sięgałaby od kadłuba do lotki, wychylane o 15°,30°,60° w sposób wygodny uruchamiane z obu miejsc w kabinie pilota; lockheadowską szczelinę, umieszczoną w pobliżu krawędzi natarcia płata wzdłuż połowy rozpiętości lotki, zapewniającą dobrą sterowność płatowca na dużych kątach natarcia (przy przeciągnięciu), przez opóźnienie oderwania strugi od górnej powierzchni skrzydła; szczelinowe lotki różnicowe; hamulce na obydwa koła, działające niezależnie, skracające wybieg po wylądowaniu i ułatwiające manewrowanie na ziemi; skrzydełka Flettnera na sterze wysokości, umożliwiające stateczny lot poziomy z wolno puszczonym sterem dla wszelkich dopuszczalnych położeń środka ciężkości; aerodynamiczna kompensacja i dobre wyważenie statyczne sterów i lotek, wykluczające powstanie niebezpiecznych dla konstrukcji drgań tych elementów i znacznie zmniejszające wielkości sił na sterownicach; olejowo-powietrzna amortyzacja podwozia o skoku 220 mm, zapewniająca miękkie lądowanie; wygodna, obszerna, dobrze wentylowana kabina; podwójne sterowanie.