Krzysztof Zuba wskazuje, że polski eurosceptycyzm wiąże się niemal wyłącznie ze środowiskami prawicowymi oraz że przypadek Polski nie potwierdza wyraźnego rozróżnienia na eurosceptycyzm motywowany ideologicznie i strategicznie. Od eurosceptycyzmu odróżnia się niekiedy eurorealizm, rozumiany jako krytyczne, lecz akceptujące członkostwo podejście do integracji.
Poparcie dla członkostwa Polska została członkiem Unii Europejskiej w 2004. W referendum akcesyjnym przeprowadzonym w czerwcu 2003 za członkostwem w UE opowiedziało się 77,45% głosujących, a przeciw było 22,55%. Frekwencja wyniosła 58,85%. Według danych Eurobarometru z 2017 Polacy zajmowali czwarte miejsce wśród narodów UE najlepiej oceniających członkostwo swojego państwa w Unii, a zadowolenie z członkostwa wyrażało wówczas 71% badanych.
Z badań CBOS wynika, że poparcie dla członkostwa utrzymywało się w kolejnych latach na wysokim poziomie i w czerwcu 2022, po inwazji Rosji na Ukrainę, osiągnęło rekordowe 92%. W marcu 2024 zwolennicy członkostwa stanowili 77%, a przeciwnicy 17%, co było najsłabszym wynikiem dla poparcia od 2013 i oznaczało spadek o 15 punktów procentowych względem rekordu z 2022. Poparcie różniło się wyraźnie między elektoratami.