Jedną z tych monet bito również datą 1929. Żaden z czterech przygotowanych przez Józefa Aumillera projektów, jakkolwiek poprawnych plastycznie, nie znalazł uznania i nie został wybrany do wprowadzenia do obiegu.
W rozpisanym konkursie wybrano do realizacji projekt Mieczysława Kotarbińskiego, malarza, grafika, projektanta wnętrz i przedmiotów rzemiosła artystycznego. W niektórych źródłach zamieszczono informację, że projektantem obiegowej złotówki niklowej II Rzeczypospolitej był jednak ojciec artysty – Miłosz Kotarbiński. Na awersie monety umieszczono godło – orła w koronie wg wzoru obowiązującego od 1927 r., na rewersie zaś – nominał otoczony stylizowanym ornamentem geometrycznym w popularnym wówczas stylu art deco. Emisję obiegową monety poprzedzono wybiciem niewielkiej liczby próbnych egzemplarzy w niklu o zmniejszonej do 20 mm średnicy oraz pełnowymiarowych (25 mm) w brązie i niklu (12 szt.). W drugiej dekadzie XXI w. próbna złotówka projektu Kotarbińskiego o średnicy 20 mm znana jest tylko z 1 egzemplarza. Ze względu na braki czystego niklu w Polsce, krążki do nowej monety zamówiono w Szwajcarii w firmie Selwe et Co. w Thun.