Proces i wyjazd do Związku Radzieckiego W sierpniu 1921 roku Porankiewicz wspólnie z Oskarem Schwabem i Henrykiem Kossowskim został aresztowany pod zarzutem "działania na szkodę państwa". Aresztowanie spędził w więzieniu we Wronkach. Mimo aresztowania został kandydatem na posła do Sejmu z listy Komunistycznego Związku Proletariatu Miast i Wsi. Przeciwko Porankiewiczowi zeznawał reformistyczny działacz PPS Ludwik Śniady. W 1922 roku zapadł wyrok skazujący na sześć lat, a na jego współtowarzyszy pięć lat. Dzięki stanowczej postawie adwokatów, Sąd Najwyższy uchylił wyrok skazujący i przekazał do ponownego rozpatrzenia Sądowi Okręgowemu w Poznaniu.
Rozprawa przeciwko Porankiewiczowi nie odbyła się. W marcu 1923 roku znalazł się w grupie polskich działaczy komunistycznych (m.in. Henryk Lauer, Teodora Feder, Gustaw Reicher), którzy na podstawie umów między Polską a Związkiem Radzieckim o wymianie więźniów politycznych. O umieszczenie Porankiewicza na liście bardzo zabiegała Wera Kostrzewa. W Związku Radzieckim znalazł się wraz z żoną. Początkowo leczył się i wypoczywał na Krymie. Potem pracował jako agitator partyjny w wielu zakładach pracy.