Akt III Paulina niepokoi się o przebieg spotkania męża z kochankiem. Stratonika powracająca z uroczystości lży Polieukta jako chrześcijanina. Paulina staje w obronie męża, wtedy służąca wyjawia, że Polieukt wraz z Nearchem znieważyli rzymskie bogi i wzywali do wiary w Boga Jedynego. Nadchodzący ojciec powiadamia Paulinę, że zarządził przezeń egzekucję Nearcha aby skłonić Polieukta do wyparcia się błędu. Paulina wątpi jednak w skuteczność tego kroku, dla chrześcijan męczeństwo jest łaską. Prosi ojca w imię bogów i cesarza, by ratował jej męża. Feliks postanawia jednak stanąć po stronie prawa i cesarza. Paulina grozi, że straci również córkę. Albin przynosi wiadomość, że egzekucja Nearcha nie tylko nie przeraziła Polieukta, ale jeszcze bardziej go ożywiła. Feliks wyrzuca córce, że broni niegodnego męża, ona jednak odpowiada, że to z jego woli została żoną Polieukta. Ojciec odsyła ją więc do męża, by go nakłoniła do zmiany postawy. Feliks boi się nie wykonać surowych praw Decjusza wydanych przeciw chrześcijanom, tym bardziej, że obawia się zemsty potężnego Sewera. Albin ostrzega go, że miasto może powstać w obronie Polieukta.