Należy sądzić, że w latach 60. konkurencja w zakresie rzeźby na Morawach była już tak duża, że młody Wacław Donay przez dłuższy czas nie mógł założyć własnego warsztatu i w 1772 r. pracował jako pomocnik u rzeźbiarza i kamieniarza Jana Hrabka we Frydku. Zapewne wkrótce, w poszukiwaniu „wolnego etatu”, zawędrował aż do dalekiego Skoczowa, gdzie 27 grudnia 1773 wystąpił w charakterze ojca chrzestnego, trzymając do chrztu córkę miejskiego urzędnika – Adama Martinko. W 1774 r. ożenił się tu z Marianną, córką miejscowego mistrza szewskiego Adama Gaszyńskiego, z którą doczekał się ośmiorga dzieci. W 1775 r. uzyskał prawa miejskie i odtąd występuje już jako „wielkomieszczanin”, właściciel domu nr 3, pierwotnie należącego do jego teścia (obecnie ul. Bielska 18)Wacław Donay dwusetna rocznica śmierci (b. aut.), w: „Kalendarz skoczowski 1996”, Skoczów 1995, , s. 39. Zapewne pod koniec życia został członkiem Rady Miejskiej, gdyż w późniejszych zapiskach występował jako „Wenzel Donay bűrger, bildhauer, Skotschauer Deputirer” (Wacław Donay mieszczanin, rzeźbiarz, skoczowski deputowany). Jak na warunki skoczowskie był już wówczas człowiekiem dość zamożnym: według rejestru podatkowego z 1789 r. posiadał ok. 16 ha ziemi ornej, łąkę i sad owocowy.