Maciej Jan Adolf Starzewski (ur. 17 czerwca 1891 w Krakowie, zm. 4 grudnia 1944 tamże) – prawnik, profesor Uniwersytetu Jagiellońskiego, poseł na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej.
Życiorys Był synem Tadeusza, doktora praw, notariusza, i Heleny z Hajdukiewiczów, starszym bratem Jana. W 1909 zdał maturę w III Gimnazjum im. Króla Jana Sobieskiego i rozpoczął studia prawnicze na Uniwersytecie Jagiellońskim. Przerwał studia 12 września 1914 wstąpił do Legionów Polskich. Od 8 stycznia 1916 pełnił funkcję oficera werbunkowego, od lutego 1917 był adiutantem szefa Krajowego Inspektoratu Zaciągu pułkownika Władysława Sikorskiego. Po kryzysie przysięgowym został przeniesiony do Dowództwa Uzupełnień Polskiego Korpusu Posiłkowego w charakterze zastępcy szefa kancelarii, a 13 stycznia 1918 do Grupy Materialnej Dowództwa Armii Polskiej. 1 marca 1918 podjął pracę jako referent w Ministerstwie Spraw Wojskowych rządu powołanego przez Radę Regencyjną. Pracę przerwał w trakcie ofensywy sowieckiej w lipcu 1920 i wstąpił ochotniczo do Wojska Polskiego, 17 sierpnia 1920 na czele swych żołnierzy zdobył śmiałym atakiem Pułtusk, dwa dni później Karniewo;