Starzewski będąc członkiem Stronnictwa Zachowawczego i Obozu Zjednoczenia Narodowego został z ramienia OZN wybrany na posła do Sejmu 6 września 1938 (okręg wyborczy nr 80, Kraków). W sejmie należał do koła parlamentarnego OZN i był członkiem trzech komisji: administracyjno-samorządowej, prawniczej oraz dla zmiany ordynacji wyborczej.

Po wybuchu II wojny światowej został 6 listopada 1939 aresztowany w ramach Sonderaktion Krakau wraz z innymi profesorami UJ i AGH umieszczono go w krakowskim więzieniu przy ul. Montelupich, następnie przewieziono do Wrocławia, a stąd 28 listopada 1939. do obozu koncentracyjnego w Sachsenhausen. Mimo czynionych m.in. przez brata, Jana, wówczas posła RP w Kopenhadze, interwencji dyplomatycznych przebywał w obozie do 8 lutego 1940. Wrócił do Krakowa w stanie wyczerpania nerwowego i fizycznego, mimo to włączył się w funkcjonowanie podziemnego Wydziału Prawa UJ;