Tytus Manliusz Torkwatus – trzykrotny konsul rzymski i dwukrotny dyktator, znany ze stracenia własnego syna, który nie usłuchał jego zakazu, wdając się z wrogiem w pojedynek.

Życiorys thumb|Tytus Manliusz Torkwatus skazujący na śmierć własnego syna (mal. Ferdinand Bol, ok. 1661-1664) Był synem Lucjusza Manliusza Kapitolinusa Imperiosusa, dyktatora z 363 roku p.n.e. Z polecenia ojca młodość spędził na wsi, za co Marek Pomponiusz, ówczesny trybun ludowy, oskarżył Lucjusza o uniemożliwienie synowi przebywania z innymi ludźmi. Kiedy Tytus dowiedział się o tym, udał się do Pomponiusza w Rzymie i wtargnąwszy z mieczem w ręku kazał mu przysiąc, że odstąpi od oskarżenia ojca, albo go zgładzi. Zmuszony groźbą Pomponiusz zrezygnował z oskarżenia, publicznie objaśniając przebieg całego zajścia.

W 361 roku p.n.e. służąc jako trybun wojskowy zasłynął z pokonania w pojedynku Gala przewyższającego go siłą i wzrostem, któremu po zwycięstwie zdjął naszyjnik wkładając go sobie na szyję, przez co zyskał przydomek Torquatus (od torques). W 353 p.n.e. mianowany dyktatorem, w roku 349 p.n.e. ponownie powierzono mu tę funkcję. W 347 p.n.e. wybrany został na urząd konsula i ponownie w roku 344 p.n.e..