mały|alt=|Św. Gengulf. Ilustracja z Weißenauer Passionale. Gengulf (łac.ː Passio sancti Gangolfi, martyris) – poemat Hrotsvithy z Gandersheim osnuty na legendzie o świętym Gengulfie.
Treść Pieśń I Gengulf przyszedł na świat w królewskim burgundzkim rodzie za czasów króla Pepina. Był młodzieńcem miłym, skromnym, pobożnym. Nie dbał o złoto, dobra ziemskie, ni zaszczyty. Pilnie studiował święte prawa. Król mianował go w młodym wieku prokonsulem królestwa. Opiekował się sierotami i ubogimi, oddając dla nich więcej niż połowę swego majątku. Służąc swemu monarsze walczył z licznymi jego wrogami. Wracając z jednej z takich wypraw ujrzał piękny ogród z fontanną pośrodku, który tak mu się spodobał, że nie targował się nawet z przebiegłym właścicielem i kupił go od niego za 100 ecu. Towarzysze kpili z niego, że ogród nie był wart nawet 12 ecu. Książę zarzucił im, że krzywym okiem patrzą na jego szczodrość. Po czym ruszyli w dalszą drogę. Po powrocie z wyprawy Gengulf włożył laskę w przed fontanną, która wyschła w czasie jego nieobecności. Gdy następnego dnia wyjęto laskę trysnęła z tego miejsca woda. Gengulf błogosławił Boga za cud, który sprawił i prosił by woda ta stał się błogosławieństwem dla jego poddanych.