Po zakończeniu wojny nie został poddany denazyfikacji. Pod koniec lat 40. XX wieku pracował jako urzędnik w Jugend Sozialwerk, czyli organizacji pracy dla młodzieży. W 1966 złożono doniesienie o jego przeszłości, w wyniku czego szybko wypłynął do Ameryki Południowej, ale po zejściu na ląd na Antylach Holenderskich został aresztowany. Sąd w Tybindze zasądził mu absurdalnie niski wyrok: rok i siedem miesięcy pozbawienia wolności za pomocnictwo w zamordowaniu 90 osób w Dobromilu (palono tam ludzi żywcem, zrzucano do szybów kopalnianych i rozstrzeliwano). Do końca życia zachował dobre zdrowie.
Rodzina Miał żonę Dagmar i syna, również Andreasa.
Przypisy Aleksander Przybylski, Abisynia. Osiedle na poznańskim Grunwaldzie, Wydawnictwo Miejskie Posnania, Poznań, 2017, s. 212–218, .
Kategoria:Niemcy bałtyccy Kategoria:Członkowie SS Kategoria:Niemieccy zbrodniarze wojenni w okresie II wojny światowej Kategoria:Ludzie związani z Poznaniem Kategoria:Ludzie związani z Rygą Kategoria:Urodzeni w 1906 Kategoria:Zmarli w 1992