Dzwonnica Oryginalny plan kościoła nie zachował się. Budowla nie była symetryczna, gdyż posiadała tylko jedną wieżę (dzwonnicę). Było to solą w oku mieszkańców Birgu, którzy przekazali fundusze na budowę kościoła, i chcieli mieć go z „poprawną” fasadą, tj. z dwoma dzwonnicami. Pierwszy kamień pod drugą wieżę położony został w sierpniu 1913 przez biskupa Malty Pietro Pace. Wieża ta nigdy nie była używana jako dzwonnica, nie posiada ona nawet schodów wiodących na szczyt.
Wszystkie sześć dzwonów znajduje się na pierwszej, oryginalnej, patrząc od frontu budynku – lewej, wieży. Największy dzwon, ważący 1980 kg, zawieszono tam w 1882. Umieszczony jest na nim herb kolegiaty. Wszystkie dzwony wykonane zostały w pracowni „Gauci & Triganza”.
Główna kopuła Oryginalna kopuła świątyni była dużo niższa niż aktualna. Wewnątrz miała namalowane sceny z Wielkiego Oblężenia; ich wykonawcą był Ignazio Cortis. Podczas II wojny została zniszczona podczas nalotów bombowych. Odbudowana w 1952 według planów prof. Roberta Galei, daje dużo więcej światła do wnętrza dzięki oknom umieszczonym na wysokim tamburze, na którym ona sama się wspiera. Na jej szczycie znajduje się latarnia.