Zakazane uczucie prowadzi ich do zbrodni i ucieczki, a ich surrealistyczny romans wieńczy brutalny finał.
Popołudnie z katem (2001) powracało do okrucieństw komunistycznej dyktatury poprzez postać głównego bohatera, odpowiedzialnego w tamtych czasów za torturowanie więźniów. Udziela on wywiadu dziennikarce i byłemu więźniowi politycznemu w ogrodzie swojego wiejskiego domu. Z jego wyznań jednak niewiele wynika, a niewidoma żona pod koniec dnia protestuje przeciwko torturowaniu męża pytaniami o jego przeszłość. Film karmił się absurdem i sardonicznym humorem, chociaż mówił o sprawach niepokojących i niełatwych.
Do ostatniego filmu fabularnego autorstwa Pintilie, Nikiego i Flo (2003), scenariusz napisał Cristi Puiu. Było to satyryczne spojrzenie na czasy ustrojowej transformacji. Główny bohater, grany przez Victora Rebengiuca, to emerytowany wojskowy, którego dotychczasowe życie stopniowo się rozpada: syn umiera, a córka wraz z mężem emigruje do Ameryki. Winnym tego stanu jest teść córki, dążący do pozbawienia bohatera nie tylko dzieci, ale również poczucia godności i dumy.