Aleksandr Iljicz Lejpunski (ros. Александр Ильич Лейпунский, ur. 7 grudnia 1903 w Drahlach, zm. 14 sierpnia 1972 w Obninsku) – radziecki fizyk jądrowy znany z wkładu w radziecki program nuklearny.
Życiorys Urodził się w rodzinie żydowskiej, od 1905 roku mieszkał z rodziną w Białymstoku. Zaocznie ukończył technikum mechaniczne w Rybińsku i w latach 1921–1926 studiował na wydziale fizyko-mechanicznym Piotrogrodzkiego Instytutu Politechnicznego. W marcu 1930 roku został starszym fizykiem i p.o. zastępcy dyrektora Uralskiego Instytutu Fizyko-Technicznego, w 1933 roku jego został dyrektorem. Został akademikiem Akademii Nauk Ukraińskiej SRR, w 1933 roku dyrektorem Ukraińskiego Instytutu Fizyko-Technicznego, w latach 1934–1935 był delegowany do Anglii jako naukowiec, pracował w laboratorium Ernesta Rutherforda w Cambridge, gdzie eksperymentalnie wykazał fakt istnienia neutrino. W 1934 roku nadano mu tytuł akademika Akademii Nauk ZSRR. W związku z jego pobytem za granicą, podczas wielkiego terroru 14 grudnia 1938 roku został aresztowany przez NKWD pod zarzutem szpiegostwa i na 2 miesiące osadzony w więzieniu w Kijowie, po czym jego sprawę umorzono. Badał rozpad uranu i jąder atomowych, celem stworzenia podstaw budowy bomby atomowej.