W latach 1941–1944 był dyrektorem Instytutu Fizyki i Matematyki Akademii Nauk Ukraińskiej SRR, tam zajmował się zadaniami obronnymi a w 1944 roku założył wydział fizyki atomowej, w latach 1944–1949 był dyrektorem Instytutu Fizyki Akademii Nauk Ukraińskiej SRR i kierownikiem sektora Instytutu Fizyki Teoretycznej i Eksperymentalnej Akademii Nauk ZSRR oraz kierownikiem katedry i pierwszym dziekanem Wydziału Inżynieryjno-Fizycznego Moskiewskiego Instytutu Mechanicznego. Od 1947 roku brał udział w pracach nad bronią atomową, również na poligonie w Semipałatyńsku, w 1949 roku został kierownikiem wydziału obninskiego Instytutu Fizyko-Energetycznego, a w 1950 roku kierownikiem naukowym programu zakładania reaktorów atomowych. W latach 1950. pracował również nad konstrukcją wielkiej serii atomowych łodzi podwodnych oraz jądrowych instalacji energetycznych dla badań kosmicznych, wspólnie z Dmitrijem Błochincewem nad atomowymi silnikami rakietowymi. W 1996 roku otrzymał pośmiertnie honorowe obywatelstwo Obninska.