20 października na wodach między Sycylią a Maltą okręt zatrzymał i zatopił mały włoski żaglowiec „Virginia Gentile” (164 BRT). 3 grudnia na pozycji na postawioną przez UC-25 na początku lipca zagrodę minową wszedł zbudowany w 1887 roku włoski parowiec „Melo” (1115 BRT), który zatonął ze stratą dwóch członków załogi. Ostatnim odniesionym w 1917 roku sukcesem było storpedowanie 8 grudnia na pozycji zbudowanego w 1907 roku brytyjskiego parowca „Chyebassa” (6249 BRT), płynącego z ładunkiem drobnicy na trasie Bombaj – Londyn. Poruszający się w konwoju HE-2 statek został jedynie uszkodzony i o własnych siłach dotarł na Maltę, gdzie został naprawiony.

14 grudnia 1917 roku okręt otrzymał nowego kapitana, którym został por. mar. Freiherr Ernst von Wangenheim. Jego jedynym sukcesem było zatopienie 23 lutego 1918 roku brytyjskiego uzbrojonego trawlera HMT „Marion” (255 BRT), który na pozycji wszedł na zagrodę minową postawioną nieopodal Malty w dniu 30 stycznia.