Po przebyciu Cieśniny Gibraltarskiej UC-27 zatopił 26 kwietnia w okolicy półwyspu Cap Bon dwa włoskie żaglowce: bark „Augusta” (686 BRT), transportujący fosforany z Tunisu do Aleksandrii (na pozycji ) i szkuner „Gennarino” (248 BRT), również przewożący fosforany z Tunisu do Włoch, na pozycji .
UC-27 dotarł do Cattaro 30 kwietnia, gdzie włączono go w skład Flotylli Pola (niem. U-Flottille Pola). Okręt nominalnie wcielono do K.u.K. Kriegsmarine pod nazwą U-90, jednak załoga pozostała niemiecka. W dniach 16-19 czerwca 1917 roku okręt podczas misji u wybrzeży Tunezji zatopił aż 25 małych tunezyjskich i włoskich żaglowców o łącznej pojemności 1449 BRT. Spośród nich tonaż 100 ton przekraczały tylko cztery włoskie jednostki, utracone 18 czerwca: brygantyna „Bettina” (140 BRT), zatopiona na pozycji ; bryg „Bianca B.” (329 BRT), zatopiony na pozycji ; „Letizia C.” (136 BRT), zatopiona nieopodal Safakis i „Paolina Aida” (250 BRT), zatopiona na pozycji . 20 czerwca załoga UC-27 zanotowała kolejny sukces, topiąc za pomocą torped zbudowany w 1904 roku brytyjski parowiec „Ruperra” (4232 BRT), który przewoził drobnicę na trasie Port Sudan – Londyn (statek zatonął bez strat w ludziach na pozycji ).