thumb|Ofiary głodowej zimy Głodowa zima 1944–1945 lub holenderski głód lub głód zimowy (, dosłowne tłumaczenie: głód zimowy) – określenie klęski głodu, jaka dotknęła Holandię okupowaną przez Rzeszę Niemiecką. Wydarzenia te miały miejsce pomiędzy 1 października 1944 a 5 maja 1945.
Trwająca przynajmniej 7 miesięcy głodowa zima dotknęła w różnym stopniu przeszło 4,5 miliona mieszkańców północnej i zachodniej Holandii. Z tego przynajmniej 200 tysięcy doznało poważnego, trwałego uszczerbku na zdrowiu a bezpośrednio z powodu zagłodzenia zmarło od 18 do 22 tysięcy ludzi. Inni autorzy szacują liczbę ofiar śmiertelnych głodu zimowego (licząc zmarłych bezpośrednio z powodu zagłodzenia, jak i z powodu powikłań) na ponad 29 tysięcy. Ofiarami śmiertelnymi byli zazwyczaj starsi mężczyźni, natomiast trwały uszczerbek na zdrowiu dotykał przede wszystkim dzieci. Wśród najpowszechniejszych trwałych zmian, jakie wystąpiły u dzieci dotkniętych głodem, były wady rozwojowe (osłabienie rozwoju) oraz spektrum zaburzeń psychicznych wraz ze schizofrenią występującą, gdy dziecko było głodzone. Wady rozwojowe dotyczyły również dzieci narodzonych w czasie lub bezpośrednio po głodzie zimowym.