Jeżeli hipoteza ta jest prawdziwa, oznacza to, że wtedy, kiedy badany patrzy na słowo lub obiekt, w tym samym czasie o nim myśli (procesy wykonawcze) i dokładnie tak długo jak rejestrowana jest fiksacja. Ta hipoteza jest często postrzegana jako oczywista przez badaczy rozpoczynających swoją przygodę z okulografią.
Hipoteza Jasta i Carpenter była często kwestionowana w świetle utajonych procesów uwagowych, myśleniu o czymś innym niż o tym na co w danym momencie się patrzymy, co ludzie często robią.
Konsensus zaproponowany przez Hoffmana mówi, że uwaga nieznacznie (100 do 250 ms) wyprzedza ruch gałki ocznej. Jak tylko przenosimy uwagę na inny element, oczy podążają za tym obiektem zainteresowania.
Nadal nie potrafimy wnioskować na temat konkretnych procesów poznawczych, tylko na podstawie spostrzegania wzrokowego. Przykładem może być fiksacja (skupienie uwagi) na twarzy, które może oznaczać rozpoznanie, sympatię, niechęć, zaintrygowanie, itp. W związku z tym, badania okulograficzne są często prowadzone w połączeniu z innymi metodami, np. głośną introspekcją.
Typy urządzeń badających ruchy gałki ocznej Wyróżnia się trzy, najbardziej popularne typy okulografów: