Tadeusz Ginko, pseudonim Dr Jan (ur. 2 kwietnia 1917 w Kiejminach, w powiecie wileńskim, zm. 28 października 1984 w Katowicach) – polski chirurg, profesor Kliniki Chirurgii Śląskiej Akademii Medycznej w Katowicach.
Życiorys Był synem Hieronima, rzemieślnika i Filomeny z domu Smolskiej. Skończył szkołę powszechną, a następnie Gimnazjum im. Króla Zygmunta Augusta w WilnieNota biograficzna, stanowiąca wstęp do Wspomnień z Kaługi 1944-1946. W 1938 rozpoczął studia medyczne na Wydziale Lekarskim Uniwersytetu Stefana Batorego w Wilnie. W czasie studiów pracował jako zastępca asystenta w Zakładzie Histologii u prof. Stanisława Hillera (od trzeciego roku) i był członkiem ostatniego składu Akademickiego Klubu Włóczęgów Wileńskich, którego członkami byli wcześniej między innymi Czesław Miłosz i Paweł Jasienica. W klubie nosił pseudonim „Wałkoń”. Po wojnie pracując na Śląskiej Akademii Medycznej był osobą, która zainspirowała tamtejszych studentów do wielkich kajakowych wypraw turystycznych. W styczniu 1975, razem z Wacławem Korabiewiczem i Bohdanem Nagurskim dokonał oficjalnego przeniesienia tradycji i atrybutów Akademickiego Klubu Włóczęgów Wileńskich na Akademicki Klub Kajakowy „Kajman” działający na uczelni, której był wykładowcąA. Srebrakowski, Wileńscy „Włóczędzy”, Wrocław 1997.