Powołany po jego śmierci Komitet Wydawniczy Dzieł Augustyna Jakubisiaka publikuje zbiór odczytów i kazań Wytrwać by zwyciężyć (1946), Vers la causalité individuelle (1947) i intelektualno-duchowy testament – komentarz do „Ojcze Nasz”: Nowe Przymierze. Z zagadnień etyki (1948).

Poglądy filozoficzne Trzy główne obszary zainteresowań Jakubisiaka dotyczą ontologii, epistemologii i etyki. Zajmował się również filozofią polską (rozprawy naukowe we Francji oraz książeczka Polska myśl filozoficzna z 1941) oraz myślą społeczno-polityczną, której poświęcił wiele kazań i odczytów oraz pracę Sur le fondement philosophique du communisme (1932). Krytykował aprioryzm Kanta oraz dokonany przez niego rozłam między podmiotem i przedmiotem (Podstawy krytycyzmu, 1920). Rozwinął własną ontologię czasu i przestrzeni (konkretyzm zakorzeniony w realizmie procesualnym, podkreślając przy tym znaczenie różnic między bytami, a nie podobieństw) oraz etykę i antropologię indywidualistyczną (koncepcja przyczynowości indywidualnej, czyli autodeterminizmu jako rozwiązania dychotomii determinizm – indeterminizm). Swoją myśl określał jako konkretyzm. Osadzał go na chrześcijaństwie, które jego zdaniem jako jedyne przyznaje indywiduum miejsce niezastąpioneBochenek i in. 2013: 75-77..