Opis Na licowej stronie monety ukazano wyobrażenie króla w majestacie, otoczonego legendą WLADISLAUS•DI•G•REX. Na rewersie w polu monety umieszczono postać biskupa w szatach i infule, z widoczną aureolą, utożsamionego przez legendę otokową: S•STANISLAVS•POLE, po długich dyskusjach odczytaną jako Sanctus Stanislaus Polonie.
Stempel wykorzystywany do bicia monety został ukształtowany na wzór węgierski, inspirowany z kolei monetami wenecko-adriatyckimi i północnowłoskimi. W szczególności postać św. Stanisława ze Szczepanowa była naśladownictwem wzorca postaci św. Jana z monet florenckich. Masa egzemplarza ze zbiorów Muzeum Narodowego w Krakowie wynosi 3,48 grama i jest praktycznie zgodna ze standardem (3,5 grama) złotych monet z północy Włoch.
Emisje Okoliczności emisji aureus polonus są znane dzięki kronice Jana Długosza, podobnie jak daty dzienne wprowadzenia jej dwóch odmian. Za zgodą papieża Jana XXII w 1330 r. dwukrotnie zorganizowano wielkie jubileusze ku czci św. Stanisława. Było to 8 maja oraz 27 września. W dniach tych przeprowadzono kwestę na krucjaty przeciwko Tatarom i Litwinom, sprzedając odpusty w relacji jeden za dwie złote monety (obce). Zgromadzone w ten sposób złoto najprawdopodobniej wykorzystano do celów menniczych. Odmiany „majowa” i „październikowa” różnią się od siebie.