Wcześniejsza jest nieco toporna, druga – poprawiona. Być może druga była wykonana przez mincerza z węgierskiej Budy. XXI-wieczni badacze niekiedy wyrażają zastrzeżenia co do autentyczności tej drugiej.
Emisja złotej monety Władysława Łokietka miała bardziej prestiżowy niż dochodowy charakter. W żadnych kronikach nie wspomina się słowem o choćby przypuszczalnej wielkości emisji, ale najprawdopodobniej nie przekraczała ona kilku tysięcy egzemplarzy.
Pierwszy egzemplarz złotej monety Łokietka odkryto w 1847 r. w Bochni. Egzemplarz ten omal nie znalazł się w tyglu jubilerskim, gdyż moneta została sprzedana przez anonimowego znalazcę do przetopu. Niemal w ostatniej chwili uratował ją ziemianin i amator-numizmatyk o nazwisku Niedzielski, za którego pośrednictwem w końcu trafiła do kolekcji Emeryka Hutten-Czapskiego, a później do zbiorów Muzeum Narodowego w Krakowie. Drugi egzemplarz pojawił się w okresie II Rzeczypospolitej na Wołyniu, ale zaginął podczas okupacji niemieckiej. Według niepotwierdzonych informacji znajduje się on w jednej z kolekcji za granicą.