Został pomocnikiem dowódcy kompanii, w marcu 1942 pomocnikiem szefa sztabu putywelskiego oddziału partyzanckiego, 25 września 1943 szefem sztabu zgrupowania oddziałów partyzanckich obwodu sumskiego, a w styczniu 1944 szefem sztabu 1 Ukraińskiej Dywizji Partyzanckiej dowodzonej przez Petra Werszyhorę. Brał udział w operacjach bojowych oddziałów Kowpaka, w tym w rajdzie karpackim i rajdzie polskim. W jednej z walk był ranny, wskutek czego został inwalidą i po wojnie nie kontynuował służby wojskowej, a we wrześniu 1947 przeszedł na wcześniejszą emeryturę. Pracował w systemie gospodarki leśnej, był dyrektorem przedsiębiorstwa leśnego w obwodzie zakarpackim, a także członkiem Kolegium Ministerstwa Gospodarki Leśnej. W 1950 ukończył wyższe kursy leśnicze przygotowania kadr kierowniczych Ministerstwa Gospodarki Leśnej, w 1966 zaczął zajmować się działalnością literacką, został członkiem Związku Pisarzy Ukraińskiej SRR.
Odznaczenia Złota Gwiazda Bohatera Związku Radzieckiego (7 sierpnia 1944) Order Lenina (dwukrotnie) Order Czerwonej Gwiazdy Order Virtuti Militari (Polska Ludowa) I medale.
Bibliografia Войцехович Василий Александрович (ros.) Biogram na stronie warheroes.ru [dostęp 2018-11-14]