Próbkowanie przekrojów – algorytm należący do klasy algorytmów próbkowania Monte Carlo łańcuchami Markowa generujący pseudo-losowych próbki z zadanej dystrybucji. Metoda opiera się na obserwacji, że aby próbkować zmienną losową można jednorodnie próbkować wnętrza konturów jej dystrybucji.
Motywacja Powiedzmy, że chcemy otrzymać próbki zmiennej losowej X o rozkładzie f(x). Niech poniższy wykres odpowiada funkcji f(x). Wysokość f(x) odpowiada gęstości prawdopodobieństwa dla danej wartości.
alt=Przykładowy rozkład|350x350px
Gdybyśmy jednorodnie próbkowali oś X, każdy wynik miałby taką samą gęstość prawdopodobieństwa. Zamiast otrzymać szukaną dystrybucję otrzymalibyśmy rozkład podobny do tego poniżej (niebieska linia).
alt=Przykładowy rozkład z poziomicą|350x350px
Aby wygenerować próbki X w taki sposób aby wiernie oddać rozkład f(x), należy posłużyć się metodą która częściej zwraca wartości X odpowiadające dużym wartościom f(x).
Algorytm Prosta wersja próbkowania przekrojów wybiera próbki z rozkładu jednostajnego na konturach f(x) bez potrzeby odrzucania próbek według poniższej procedury: