Po nieudanych próbach samobójczych został uwolniony przez wojska radzieckie wiosną 1945 roku; zmarł wkrótce w wyniku niewydolności serca.
Kopia protokołu z Wannsee, wysłanego do Luthra przez Reinharda Heydricha, została odkryta w archiwach ministerialnych w 1947 roku i odegrała ważną rolę w dokumentowaniu konferencji, chociaż Luther był jednym z tych, którzy już wiedzieli, że polityka dotycząca „kwestii żydowskiej” zmieniła się.
Kopia protokołu Luthra jest jedynym zapisem konferencji, która przetrwała wojnę, a jej odkrycie było pierwszym przypadkiem, gdy alianci dowiedzieli się o spotkaniu i spotkaniu następczym w dniu 6 marca 1942 r. Podczas konferencji, Luther wyraził zaniepokojenie „przesiedleniami” na dużą skalę w całej okupowanej Europie, co zdawało się wskazywać, że nie w pełni rozumiał, co jest planowane. Ponadto przygotował memoriał do wykorzystania na konferencji. Został użyty przez negujących Holocaust argumentując, że konferencja nie przedstawiała polityki ludobójstwa, ale nie jest niezgodna ze zmianą polityki.