thumb|240px|Podpisanie traktatu w Helsinkach (1962). Od lewej: Bjarni Benediktsson, Martti Miettunen, Helge Sivertsen i Herman Kling Bjarni Benediktsson (ur. 30 kwietnia 1908 w Reykjavíku, zm. 10 lipca 1970 w Þingvellir) – islandzki polityk i samorządowiec, w latach 1940–1947 burmistrz Reykjavíku, w latach 1947–1953 minister spraw zagranicznych, w latach 1947–1956 oraz 1959–1963 minister sprawiedliwości, w 1961 pełniący obowiązki premiera, w latach 1963–1970 premier Islandii.
Życiorys Urodził się 30 kwietnia 1908 w Reykjavíku jako syn polityka Benedikta Sveinssona (1877–1954) i Guðrún Pétursdóttir (1878–1963). W 1930 ukończył studia prawnicze na Uniwersytecie Islandzkim, kształcił się podyplomowo z zakresu prawa konstytucyjnego m.in. w Berlinie. W latach 30. pracował jako nauczyciel akademicki na macierzystej uczelni.
Swoją karierę polityczną związał z Partią Niepodległości, którą kierował w latach 1961–1970. Zasiadał w radzie miejskiej Reykjavík w latach 1934–1942 i 1946–1949. Od 1940 do 1947 sprawował urząd burmistrza islandzkiej stolicy. W latach 1942–1946 oraz 1949–1970 był posłem do Althingu.