Klasztor obejmował teren o powierzchni ok. 5 ha. Oprócz kościoła klasztornego obejmował liczne inne budynki, mieszkalne i gospodarcze. Należały do niego liczne dobra, które po rozwiązaniu klasztoru trafiały w różne ręce (sam klasztor jako pierwszy w 1540 przejął Edward Seymour), a kościół zaczął pełnić funkcję anglikańskiego kościoła parafialnego. Inne budynki klasztorne stopniowo likwidowano, ostatnie z nich zostały zburzone w XIX w.
Nazwę Amesbury Abbey (dosłownie: opactwo Amesbury) przejął otoczony parkiem duży budynek wzniesiony w XIX w. na terenie dawnego klasztoru według projektu Thomasa Hoppera, początkowo stanowiący rezydencję, w 1960 zamieniony na dom opieki.
Klasztor Amesbury pojawia się w legendach arturiańskich jako miejsce, w którym miała się schronić po śmierci Artura i umrzeć królowa Ginewra.
Zobacz też Kościół św. Marii i św. Melariusza w Amesbury
Przypisy
Klasztor Amesbury Kategoria:Dawne klasztory benedyktyńskie Kategoria:Klasztory benedyktyńskie w Anglii