W 1803 zburzono kaplicę przylegającą do południowego ramienia transeptu.
W latach 1852–1853 kościół został odrestaurowany według projektu Williama Butterfielda, który zdecydował się usunąć wszystkie jego elementy powstałe po 1400 (nastąpiło to w ramach akcji restauracyjnej, która objęła wiele kościołów tego regionu hrabstwa Wiltshire). Doprowadziło to istotnych zmian w wyglądzie kościoła, obecnie ocenianych krytycznie: w prezbiterium wymieniono wschodnie okno (nowe wykonano w stylu XIII-wiecznym) i wykonano nowy, bardziej stromy dach. W północnym ramieniu transeptu zlikwidowano klatkę schodową, a przylegającą doń kaplicę zamieniono na zakrystię. Nową klatkę schodową wraz z kotłownią dobudowano przy narożniku tego ramienia transeptu i prezbiterium. W południowym ramieniu transeptu XVIII-wieczne okna zastąpiono nowymi, wykonanymi w stylu XIII-wiecznym. Przebudowano także zachodnią fasadę nawy, zmieniając wygląd okien. Z wnętrza usunięto prawie wszystkie meble i wyposażenie, zniszczono także znajdujące się wewnątrz pomniki.