Henryk de Lapierre (ur. 18 lutego 1899 w Aleksandrowie Kujawskim, zm. 7 lipca 1977 w Londynie) – oficer Wojska Polskiego.
Życiorys Urodził się 18 lutego 1899 w Aleksandrowie KujawskimKarolina Grodziska: Polskie groby na cmentarzach Londynu. Tom drugi, wyd. PAU, Kraków 2001, s. 385.Nie należy mylić z Henrykiem de Lapierre, żyjącym w latach 1875–1937, porucznikiem kawalerii Wojska Polskiego. . . W 1914 ukończył III klasę w C. K. V Gimnazjum we Lwowie, a w 1918 ukończył VII klasę w C. K. Gimnazjum im. Franciszka Józefa we Lwowie (w obu przypadkach w jego klasie był także Jan de Lapierre, ur. 1900, podporucznik rezerwy w korpusie oficerów sanitarnych Wojska Polskiego, późniejszy okulista).
Uczestniczył w I wojnie światowej. Działał w Polskiej Organizacji Wojskowej. U kresu wojny w listopadzie 1918 uczestniczył w obronie Lwowa podczas wojny polsko-ukraińskiej. Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości został przyjęty do Wojska Polskiego. Był oficerem rezerwowym 13 Dywizjonu Artylerii Konnej w Brodach. Ukończył studia prawa na Wydziale Prawa Uniwersytetu Jana Kazimierza we Lwowie.