Pierwsza połowa XIX w. tak jak i w reszcie charakteryzowała się brakiem spokoju. Następowały ciągłe konflikty, najpierw pomiędzy zwolennikami centralizmu i federalizmu a później pomiędzy frakcjami liberałów i konserwatystów, co hamowało rozwój gospodarczy Nuevo León. Po przejęciu władzy przez liberałów i po wcześniejszym odstąpieniu USA północnych terytoriów do stanu zawitał okres upragnionej stabilizacji. Jednak region w dalszym ciągu pozostawał słabo zaludniony. Pod koniec XIX w. pewną poprawę w sytuacji gospodarczej przyniosło wybudowanie kolei łączącej Monterrey ze stolicą.
Rewolucja meksykańska szybko dotarła do stanu. W 1910 w Monterrey aresztowany zostaje przywódca opozycji wobec dyktatury Porfiria Diaza - Francisco Madero. Był to okres kampanii prezydenckiej a całe wydarzenie stało się iskrą zapalną do walki z reżimem Diaza. Siły rewolucyjne szybko opanowały stan. Jednak spokój nie trwał długo bo walki przedłużają się, z tym, że ich uczestnikami stają się członkowie poszczególnych frakcji rewolucyjnych. W 1917 ogłoszona zostaje nowa konstytucja Meksyku, w opracowaniu której udział wzięli także delegaci z Nuevo León.
W późniejszym okresie stan w dalszym ciągu pozostawał silnym ośrodkiem hodowli bydła.