Iwan Iwanowicz Błażewicz, Jonas Blaževičius (ros. Иван Иванович Блажевич (Ионас Ионасович Блажявичюс), ur. we wsi Czyżuny koło Olkienik, zm. 24 kwietnia 1945 w Berndorfie) – radziecki generał major, odznaczony pośmiertnie Złotą Gwiazdą Bohatera Związku Radzieckiego (1945).
Życiorys Urodził się w rodzinie robotniczej, której narodowość część dokumentów określa jako litewską, jednak większość jako polską. Pracował w fabryce papieru, w kwietniu 1918 wstąpił ochotniczo do Armii Czerwonej, służył w 29 zapasowym pułku kawalerii w Kałudze, a od lutego 1919 w kawaleryjskim dywizjonie Czeki w Moskwie. Od kwietnia 1919 był czerwonoarmistą 24 pułku kawalerii 24 Symbirskiej Dywizji Kolejowej, uczestniczył w likwidacji powstania antykomunistycznego w guberni kałuskiej i walkach na Froncie Wschodnim przeciw wojskom adm. Kołczaka, był ranny. W 1920 został członkiem RKP(b). Od maja 1920 uczył się na kursach kawaleryjskich w Twerze, później na kursach dowódców piechoty w Kałudze, od lipca do listopada 1920 w składzie brygady kursantów walczył na Froncie Południowym z armią gen. Wrangla, w 1921 ukończył kursy w Kałudze i w maju 1921 został dowódcą plutonu, następnie kompanii w 1 Moskiewskiej Brygadzie Piechoty w Moskwie.