W pierwszych czterech rundach sezonu 1990 Szmidt zdobył jedno podium. Kierowca wygrał jednak wyścig w Kielcach II, a w Poznaniu III zajął drugie miejsce za Edgardem Lindgrenem, zostając jednocześnie zwycięzcą tego wyścigu w klasyfikacji mistrzostw Polski i zdobywając wicemistrzostwo Polski Formuły Easter. Sezon 1991 zawodnik rozpoczął od zdobycia trzeciego miejsca w Poznaniu I, a do zawodów w Kielcach I nie wystartował wskutek wypadku na treningu. Następnie wygrał trzy wyścigi z rzędu i zdobył swoje pierwsze mistrzostwo w klasyfikacji Formuły Easter. Szmidt nie zdołał obronić tytułu mimo dwóch zwycięstw w 1992 roku, a przyczyniły się do tego między innymi awarie pojazdu.
W 1993 roku Szmidt pozyskał wsparcie sponsora – Rafinerii Gdańskiej, i zrezygnował ze startów w Formule Easter na rzecz Formuły Mondial. W porównaniu z konkurencją, przeważnie używającą Estonii 21 lub Estonii 25, Szmidt na początku sezonu dysponował przestarzałym MTX 1-06. Mimo to zawodnik zajął trzecie miejsce w klasyfikacji mistrzostw Polski w zawodach Poznań II (ósme w klasyfikacji generalnej). W następnej eliminacji Szmidt zadebiutował Estonią 25, jednak zmiana pojazdu nie spowodowała polepszenia wyników i kierowca zakończył sezon na czternastym miejscu.