zwrócił się ku działalności w sferze turystyki, upatrując w niej możliwości patriotycznego wychowania młodzieży.
Po historycznym Zjeździe Łódzkim ZHP w grudniu 1956 r., do udziału w którym został zaproszony osobiście przez Aleksandra Kamińskiego jako jeden z dwudziestu kilku wybitnych instruktorów harcerskich w Polsce, podjął ponownie działalność w odrodzonym Związku Harcerstwa Polskiego. Był m.in. inicjatorem powołania w 1962 r. Komisji Historycznej Chorągwi Katowickiej ZHP, którą kierował w latach 1978–1985. Do końca życia był jej honorowym przewodniczącym.
22 maja 1995 r. dostąpił zaszczytu wręczenia papieżowi Janowi Pawłowi II podarunku od harcerstwa polskiego podczas mszy św., odprawianej przez Ojca Świętego na Kaplicówce w Skoczowie. Podarunkiem tym była wspaniale wydana i oprawiona książka jego przyjaciela, Józefa Kreta pt. „Harcerze wierni do ostatka”.
Działalność turystyczna W latach międzywojennych prowadził harcerskie obozy wędrowne w Beskidach, Tatrach oraz w Karpatach Wschodnich uznając, że jest to najlepsza droga krzewienia patriotyzmu. W latach 1934–1939 działał w Harcerskim Klubie Narciarskim – Sekcja Turystyczna w Świętochłowicach, a w latach 1945–1950 w Harcerskim Klubie Narciarskim w Katowicach.