mały|Grób Ignacego Radziejowskiego i (symboliczny) Ryszarda Kalpasa na cmentarzu Powązkowskim Ignacy Błażej Sylwester Radziejowski herbu Junosza (ur. 1 lutego 1815 w Kobylnicy, zm. 28 kwietnia 1891 w Warszawie) – uczestnik powstania listopadowego.
Życiorys Prawnuk Karola, kasztelana rypińskiego w 1750, wnuk AntoniegoSzlachta wylegitymowana w Królestwie Polskim w latach 1836-1861 w oprac. Elżbiety Sęczys i Sławomira Górzyńskiego, Warszawa, Wydawnictwo DIG we współpracy z Polskim Towarzystwem Heraldycznym i Naczelną Dyrekcją Archiwów Państwowych, 2007, s.567, .
Ojciec Ignacego, Franciszek, gospodarował w 3-wioskowym folwarku Kobylnica koło Maciejowic. W roku 1820 po jego śmierci wdowa (Barbara z d. Miecznikowska) z sześciorgiem dzieci przeniosła się do Warszawy. Z powodu trudnej sytuacji materialnej dziesięcioletni Ignacy kontynuował naukę w Lublinie „na koszt funduszów Gompersa”. Będąc w 5 klasie gimnazjalnej piętnastoletni Ignacy na wieść o wybuchu powstania w grudniu 1830 wyruszył piechotą do Warszawy, by wstąpić do Wojska Polskiego. Dzięki powołaniu się na starszego brata Michała służącego w 5. pułku, w styczniu 1831 został przyjęty w szeregi 4. pułku strzelców pieszych. Za postawę w bitwie pod Kuflewem (25 kwietnia 1831) wyróżniony przez dowódcę dywizji.