Powierzchnia brązowoszara, gęsto pokryta dwoma rodzajami włosków, ułożonymi podłużnie długimi, srebrzystymi i krótkimi, odstającymi, brązowymi. Podstawa pokryta odstającymi, brązowordzawymi łuskami. Miąższ O barwie od bladej do ciemnobrązowej, czasem z szarym odcieniem. W kapeluszu błoniasty, w trzonie łykowaty. Bez wyraźnego zapachu i smaku. Cechy mikroskopowe Zarodniki w widoku z boku wielokątne, o dość ostrych kątach i bladobrązowych ścianach. Mają wymiary 10,5–13,5 (–15,0) × 7,0–8,0 (-8,5) μm. Podstawki 4–zarodnikowe, ze sprzążkami, o rozmiarach 40–54 × 14–19 μm. Pomiędzy podstawkami nieregularnie cylindryczne, zagięte, czasami septowane cheilocystydy o wymiarach 26–60 × 15–28 μm, wąsko lub szeroko maczugowate, prawie cylindryczne lub jajowate, o zaokrąglonym lub tępym wierzchołku. Strzępki w skórce ułożone promieniście, wieloprzegrodowe, cylindryczne, stopniowo zwężające się ku końcom. Mają długość 25–110 μm, szerokość 10–36 μm u podstawy i 7–11 μm na wierzchołkach. Skórka trzonu zbudowana ze strzępek o grubości 4,5–10 μm zebranych w pęczki o długości do 400 μm. Grubo inkrustowany pigment występuje w skórce i tramie trzonu, kapelusza i blaszek.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Dzwonkówka owłosiona · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.