We wszystkich strzępkach brak sprzążek. Gatunki podobne Charakterystyczne cechy dzwonkówki owłosionej to owłosienie owocników różnorodnymi, inkrustowanymi włoskami i łuskami oraz drobne zarodniki. Entoloma dysthales ma dużo większe zarodniki, a Entoloma hirtum ma popielate owocniki, inaczej zbudowane włoski na trzonie, poza tym występuje na innych siedliskach. Entoloma romagnesii ma mniejsze, słabiej kątowe i bardziej cienkościenne zarodniki. Dzwonkówka oprószona (Entoloma pulvereum) ma masywniejsze, jaśniejsze owocniki z czerwonawymi włosami trzonu i mniejsze, słabiej kątowe i bardziej cienkościenne zarodniki.
Występowanie i siedlisko Występuje w Europie i Ameryce Północnej. W Europie jest szeroko rozprzestrzeniony – od Hiszpanii po północne krańce Półwyspu Skandynawskiego. Brak go w Anglii i Islandii. Według niektórych źródeł nie jest rzadki. W piśmiennictwie naukowym na terenie Polski do 2003 r. podano tylko jedno stanowisko (Zawoja, 1993 r.). W internetowym atlasie roślin podane jest jednak jego nowe stanowisko i gatunek ten zaliczony jest w nim do rejestru gatunków zagrożonych i chronionych. Znajduje się na listach gatunków zagrożonych także w Niemczech, Danii, Holandii, Norwegii.
Rośnie na ziemi w wilgotnych i cienistych miejscach, szczególnie w bagiennych olsach. Owocniki pojawiają się pojedynczo lub w grupach od lata do jesieni.
Przypisy
Kategoria:Dzwonkówkowate Kategoria:Mykobiota Polski