Adrast postanawia rozmówić się z ojcem Izabeli. Obserwujący wszystko Pridamant jest oburzony na zdradziecka służącą.
Akt III Geront żąda od córki, by wyszła za Adrasta. Izabela opiera się woli ojca, twierdząc, że nie może wyjść za kogoś, kogo nienawidzi. Geront sądząc, że powodem oporu córki jest Matamor, informuje go, że nie odda mu ręki Izabeli i grozi mu, że jeśli zbliży się do niej, każe swoim sługom obić go. Matamor nie chcąc zrujnować w gniewie domu swej bogdanki, wysyła do niej swego sługę. Liza ubolewa, że Klindor jej nie kocha. On natomiast obawiając się jej intryg, zapewnia ją, że kocha ją dla jej wdzięków, ale szuka u Izabeli sposobu zabezpieczenia sobie przyszłości, którego ona mu dać nie może. Oburzona dziewczyna poprzysięga mu zemstę. Matamor zbliża się ostrożnie do domu Izabeli, gotów w każdej chwili uciec, by nie pozabijać sług Geronta. Na widok Izabeli i Klindora kryje się i wysłuchuje wzajemnych wyznań miłosnych obojga. Jest oburzony zdradą sługi, ale gdy ten chce bić się o dziewczynę uprzejmie mu ją odstępuje. Gdy z domu wybiegają prowadzeni przez Lizę, Adrast, Geront i jego słudzy, Matamor wbiega za Izabelą do budynku. Klindor rani Adrasta, po czym zostaje pojmany przez sługi Geronta i wtrącony do więzienia.