Mięsień naczaszny () – w anatomii człowieka grupa czterech mięśni sklepienia czaszki należąca do mięśni wyrazowych odpowiadających za mimikę twarzy. Składa się z parzystych mięśni potyliczno-czołowych (musculi occipitofrontales) i parzystych mięśni skroniowo-ciemieniowych (musculi temporoparietales). Mięśnie te połączone są ze sobą wspólnym rozcięgnem – czepcem ścięgnistym (galea aponeurotica).
Mięsień potyliczno-czołowy jest położony powierzchownie pod skórą. Składa się z dwóch czworobocznych brzuśców: brzusiec potyliczny (venter occipitalis) zaczyna się na ⅔ bocznych kresy karkowej najwyższej i wyrostku sutkowatym, a kończy w czepcu ścięgnistym, brzusiec czołowy (venter frontalis) rozpoczyna się w skórze brwi oraz gładzizny, kończy w czepcu ścięgnistym na wysokości guzów czołowych.
Mięsień skroniowo-ciemieniowy jest mięśniem szczątkowym, niestałym, cienkim. Jeśli występuje, położony jest między mięśniem usznym górnym a mięśniem usznym przednim.