Rozpoczyna się w czepcu ścięgnistym, biegnie do wewnętrznej powierzchni małżowiny usznej, kończąc się na niej lub w czepcu ścięgnistym w jej okolicy.
Czepiec ścięgnisty (rozcięgno naczaszne), łączący obydwa mięśnie potyliczno-czołowe i skroniowo-ciemieniowe w jeden mięsień naczaszny to szeroka, płaska i cienka błona ścięgnista łącząca się luźno z okostną, a ściśle ze skórą głowy.
Brzusiec czołowy mięśnia potyliczno-czołowego jest unaczyniony przez tętnicę nadbloczkową, tętnicę nadoczodołową (obie od tętnicy szyjnej wewnętrznej) i gałąź powierzchowną tętnicy skroniowej powierzchownej (od tętnicy szyjnej zewnętrznej), a unerwiony przez gałęzie skroniowe nerwu twarzowego. Brzusiec potyliczny jest unaczyniony przez tętnicę potyliczną (od tętnicy szyjnej zewnętrznej), a unerwiony przez gałąź potyliczną nerwu usznego tylnego (od nerwu twarzowego).
Brzusiec potyliczny mięśnia potyliczno-czołowego ustala położenie czepca ścięgnistego, umożliwiając przez to brzuścowi czołowemu poruszanie skórą czoła. Brzusiec czołowy jest antagonistą mięśni okrężnego oka, marszczącego brwi i podłużnego; współpracuje z dźwigaczem powieki górnej. Unosi brwi, tworzy poprzeczne fałdy na czole, nadaje twarzy wyraz uwagi.
Przypisy
naczaszny naczaszny